نویسنده، بدون ورود در احکام فقهی- حقوقی یا مباحث اجتماعی پیرامون ازدواج موقت، تلاش کرده است بر اساس روش شناسی دانش حقوق و استفاده از برآیند تلاش فقها، با استناد به منابع کتابخانه ای؛ ابتدا مفاهیم مهم، پیشینه ازدواج موقت در فرهنگ اسلامی و غیر اسلامی، جایگاه ازدواج موقت و ضرورت آن را در جهان معاصر، به اختصار تبیین نماید تا موقعیت منحصر به فرد مساله در نظام حقوق خانواده کشور در قیاس با اقسام و مصادیق معرفی شده نزد ملل مختلف جهان از گذشته تا حال به ویژه از جنبه تاسیسی یا امضایی بودن این نهاد، مشخص گردد. آن گاه منشاء اولیه مشروعیت بخش به این ازدواج در حقوق خانواده ایران با عنایت به ریشه فقهی مساله، معرفی شده است. در پایان نشان داده شده است که دکترین حقوقی ایران-در برهه پیش از انقلاب - در جهت ارتقای اولین گام اساسی که در تبیین این قسم مشروع از ازدواج برداشته شده است حرکت نکرده است و به طور عمده، متاثر از جریان اسلام زدایی از مقررات خانواده، در همان گام سترک اولیه متوقف مانده و حتی عقب گرد نیز داشته است. دکترین حقوقی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نیز- البته بیشتر متاثر از فضای حاکم بر افکار عمومی- به این تاسیس منحصر به فرد نظام حقوق خانواده کشور ، کم اعتنایی کرده است. تلاش برای تبیین تفصیلی احکام حقوقی این ازدواج از سوی اندیشمندان حقوق و مقنن، می تواند این تاسیس را به جایگاه شایسته خود نائل آورد.