آقایی طوق، مسلم؛ شمس، عرفان؛ فریادی، مسعود؛ مشهدی، علی (1389). مرزهای تقنین و اجرا در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران. معاونت حقوقی ریاست جمهوری.
ابوذری، مهرنوش (1398). نگرش فاری در حوزه سن مسئولیت کیفری. حقوقی دادگستری، شماره 108.
ابوذری، مهرنوش(1396). کاربرد منطق فازی در حقوق کیفری ایران. انتشارات میزان.
احمدی، امیر (1403). درآمدی بر تبیین و تفسیر قوانین در سنجه منطق فازی. پژوهش‌های حقوقی، شماره 57.
داربی، شریان (1369). تحولات سیاسی در فرانسه؛ از ژیسکاردستن تا فرانسوا میتران. ترجمه ناصر موفقیان. سازمان انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی.
رنجبر، رضا؛ وکیل‌زاده، رحیم؛ عالی، سلیمان (1390). رویکرد فازی در نظام شریعت. مطالعات حقوق تطبیقی معاصر، شماره 3.
طباطبایی موتمنی، منوچهر (1378). حقوق اداری. انتشارات سمت، چاپ پنجم.
فلاح‌زاده، علی محمد و همکاران (1391). تفکیک تقنین و اجرا. انتشارات مرکز تحقیقات شورای نگهبان.
مشهدی، علی (1388). معیارهای تفکیک صلاحیت‌های دو قوه در رویه دیوان عدالت اداری. اطلاع‌رسانی حقوقی، شماره 18.
Pillouer, A. (2004). La notion de régime d'assemblée et les origines de la classification des régimes politiques. Revue française de droit constitutionnel, 58(2).
Dong, X.& Zhang, Y. (2023). Reasons for the Fuzziness of Legislative Language. In: On the Standardization of Chinese Legislative Language. Springer, Singapore.
Jacky, L. (1999). Some guidelines for fuzzy sets application in legal reasoning. Artificial Intelligence and Law, 7(2), p. 235-257.
Leclerc, N.P.G. (1990). La place de la loi dans l'ordrejuridique interne.Doctoral dissertation, Limoges.
Verpeaux, M. (1991). La naissance du pouvoirréglementaire, 1789-1799. Presses Universitaires de France.
Perez, O. (2015). Fuzzy law: A theory of quasi-legal systems. Canadian Journal of Law & Jurisprudence, 28(2), p. 343-370.
